ASCII Tablosu — Ondalık, Hex, İkili ve Sekizli

Tüm 128 ASCII kodunu (0–127) ondalık, onaltılık, sekizli ve ikili gösterimleriyle inceleyin. Kontrol karakterleri (0–31, 127) vurgulanır ve standart kısaltmaları ile tam adlarıyla etiketlenir. Yalnızca yazdırılabilir karakterleri veya yalnızca kontrol kodlarını göstermek için filtreleyin; ondalık sayı, hex değeri veya karaktere göre arama yapın.

On.	Hex	Sek.	İkili	Kar.	Açıklama
0	0x00	000	00000000	NUL	NUL — Null
1	0x01	001	00000001	SOH	SOH — Start of Heading
2	0x02	002	00000010	STX	STX — Start of Text
3	0x03	003	00000011	ETX	ETX — End of Text
4	0x04	004	00000100	EOT	EOT — End of Transmission
5	0x05	005	00000101	ENQ	ENQ — Enquiry
6	0x06	006	00000110	ACK	ACK — Acknowledge
7	0x07	007	00000111	BEL	BEL — Bell
8	0x08	010	00001000	BS	BS — Backspace
9	0x09	011	00001001	HT	HT — Horizontal Tab
10	0x0A	012	00001010	LF	LF — Line Feed
11	0x0B	013	00001011	VT	VT — Vertical Tab
12	0x0C	014	00001100	FF	FF — Form Feed
13	0x0D	015	00001101	CR	CR — Carriage Return
14	0x0E	016	00001110	SO	SO — Shift Out
15	0x0F	017	00001111	SI	SI — Shift In
16	0x10	020	00010000	DLE	DLE — Data Link Escape
17	0x11	021	00010001	DC1	DC1 — Device Control 1 (XON)
18	0x12	022	00010010	DC2	DC2 — Device Control 2
19	0x13	023	00010011	DC3	DC3 — Device Control 3 (XOFF)
20	0x14	024	00010100	DC4	DC4 — Device Control 4
21	0x15	025	00010101	NAK	NAK — Negative Acknowledge
22	0x16	026	00010110	SYN	SYN — Synchronous Idle
23	0x17	027	00010111	ETB	ETB — End of Transmission Block
24	0x18	030	00011000	CAN	CAN — Cancel
25	0x19	031	00011001	EM	EM — End of Medium
26	0x1A	032	00011010	SUB	SUB — Substitute
27	0x1B	033	00011011	ESC	ESC — Escape
28	0x1C	034	00011100	FS	FS — File Separator
29	0x1D	035	00011101	GS	GS — Group Separator
30	0x1E	036	00011110	RS	RS — Record Separator
31	0x1F	037	00011111	US	US — Unit Separator
32	0x20	040	00100000		SP — Space
33	0x21	041	00100001	!
34	0x22	042	00100010	"
35	0x23	043	00100011	#
36	0x24	044	00100100	$
37	0x25	045	00100101	%
38	0x26	046	00100110	&
39	0x27	047	00100111	'
40	0x28	050	00101000	(
41	0x29	051	00101001	)
42	0x2A	052	00101010	*
43	0x2B	053	00101011	+
44	0x2C	054	00101100	,
45	0x2D	055	00101101	-
46	0x2E	056	00101110	.
47	0x2F	057	00101111	/
48	0x30	060	00110000	0
49	0x31	061	00110001	1
50	0x32	062	00110010	2
51	0x33	063	00110011	3
52	0x34	064	00110100	4
53	0x35	065	00110101	5
54	0x36	066	00110110	6
55	0x37	067	00110111	7
56	0x38	070	00111000	8
57	0x39	071	00111001	9
58	0x3A	072	00111010	:
59	0x3B	073	00111011	;
60	0x3C	074	00111100	<
61	0x3D	075	00111101	=
62	0x3E	076	00111110	>
63	0x3F	077	00111111	?
64	0x40	100	01000000	@
65	0x41	101	01000001	A
66	0x42	102	01000010	B
67	0x43	103	01000011	C
68	0x44	104	01000100	D
69	0x45	105	01000101	E
70	0x46	106	01000110	F
71	0x47	107	01000111	G
72	0x48	110	01001000	H
73	0x49	111	01001001	I
74	0x4A	112	01001010	J
75	0x4B	113	01001011	K
76	0x4C	114	01001100	L
77	0x4D	115	01001101	M
78	0x4E	116	01001110	N
79	0x4F	117	01001111	O
80	0x50	120	01010000	P
81	0x51	121	01010001	Q
82	0x52	122	01010010	R
83	0x53	123	01010011	S
84	0x54	124	01010100	T
85	0x55	125	01010101	U
86	0x56	126	01010110	V
87	0x57	127	01010111	W
88	0x58	130	01011000	X
89	0x59	131	01011001	Y
90	0x5A	132	01011010	Z
91	0x5B	133	01011011	[
92	0x5C	134	01011100	\
93	0x5D	135	01011101	]
94	0x5E	136	01011110	^
95	0x5F	137	01011111	_
96	0x60	140	01100000	`
97	0x61	141	01100001	a
98	0x62	142	01100010	b
99	0x63	143	01100011	c
100	0x64	144	01100100	d
101	0x65	145	01100101	e
102	0x66	146	01100110	f
103	0x67	147	01100111	g
104	0x68	150	01101000	h
105	0x69	151	01101001	i
106	0x6A	152	01101010	j
107	0x6B	153	01101011	k
108	0x6C	154	01101100	l
109	0x6D	155	01101101	m
110	0x6E	156	01101110	n
111	0x6F	157	01101111	o
112	0x70	160	01110000	p
113	0x71	161	01110001	q
114	0x72	162	01110010	r
115	0x73	163	01110011	s
116	0x74	164	01110100	t
117	0x75	165	01110101	u
118	0x76	166	01110110	v
119	0x77	167	01110111	w
120	0x78	170	01111000	x
121	0x79	171	01111001	y
122	0x7A	172	01111010	z
123	0x7B	173	01111011	{
124	0x7C	174	01111100	\|
125	0x7D	175	01111101	}
126	0x7E	176	01111110	~
127	0x7F	177	01111111	DEL	DEL — Delete

128 ASCII kodundan 128 tanesi gösteriliyor

Nasıl çalışır

ASCII nedir?

ASCII (American Standard Code for Information Interchange, Amerikan Bilgi Değişimi Standart Kodu) ilk olarak 1963 yılında yayımlanan bir karakter kodlama standardıdır. 128 karakter tanımlar: 33 yazdırılamayan kontrol karakteri (kodlar 0–31 ve 127) ve 95 yazdırılabilir karakter (kodlar 32–126); bunlar arasında İngilizce büyük ve küçük harfler, 0–9 rakamları ve yaygın noktalama işaretleri bulunur. ASCII, ilk 128 kod noktası için ASCII ile geriye dönük uyumlu olan UTF-8 dahil hemen hemen tüm modern metin kodlamalarının temeli haline gelmiştir.

Her ASCII karakterine 7 bitlik bir tam sayı değeri atanır; bu nedenle tablo 127'de (2⁷ − 1) sona erer. 8 bitlik bir baytta depolandığında, standart ASCII için önde gelen bit genellikle 0'dır. Genişletilmiş ASCII aralığı (128–255) orijinal teknik özellik tarafından standartlaştırılmamıştır ve kod sayfasına göre değişir — ISO 8859-1, Windows-1252 ve benzeri kodlamalar, baytın üst yarısı için her biri farklı bir karakter kümesi tanımlar.

Kontrol karakterleri (0–31 ve 127)

İlk 32 ASCII kodu ve 127. kod, teletype makinesi kurallarından miras kalan yazdırılamayan kontrol karakterleridir. Çoğu modern bilişimde artık kullanılmasa da bazıları hâlâ önemlidir: kod 9 (HT, yatay sekme), kod 10 (LF, satır besleme ya da Unix/Linux'ta yeni satır), kod 13 (CR, satır başı, Windows satır sonlarında CR+LF olarak kullanılır), kod 27 (ESC, Escape, terminal kaçış dizilerinde kullanılır) ve kod 127 (DEL). Bu karakterler görünür glyph olarak işlenmez.

Unix benzeri sistemlerde, Ctrl tuşunu basılı tutarak karşılık gelen harfe basarak terminalde kontrol karakterleri üretebilirsiniz: Ctrl+A = SOH (1), Ctrl+C = ETX (3, kesme sinyali gönderir), Ctrl+D = EOT (4, girişin sonunu işaret eder), Ctrl+J = LF (10), Ctrl+M = CR (13), Ctrl+Z = SUB (26, Unix'te bir işlemi askıya alır). Bu kodları anlamak, düşük seviyeli G/Ç, terminal kontrol dizileri ve ağ protokolü uygulaması için temel önem taşır.

Programlama ve web geliştirmede ASCII

JavaScript'te charCodeAt(0) kullanarak bir karakterin ASCII kodunu alabilirsiniz: 'A'.charCodeAt(0) 65 döndürür. Geri dönüştürmek için String.fromCharCode(65) kullanarak 'A' elde edersiniz. Python'da ord('A') 65 döndürür ve chr(65) 'A' döndürür. C'de char değerleri tam sayıdır ve aritmetikte doğrudan kullanılabilir: 'A' + 1, 'B'ye eşittir.

ASCII değerleri pek çok yaygın programlama örüntüsünün temelidir. Büyük ve küçük harfler arasındaki fark her zaman 32'dir: 'a' (97) = 'A' (65) + 32. 0–9 rakamları 48–57 kodlarını kaplar; dolayısıyla bir rakam karakterinin ASCII değerinden 48 çıkarmak sayısal değerini verir. URL kodlaması, URL güvensiz karakterleri %XX biçiminde temsil eder; XX, hex ASCII kodudur. Bu nedenle bu tablo, URL kodlu dizelerin ve HTTP başlıklarının hata ayıklaması için vazgeçilmezdir.

Sık sorulan sorular

›Enter / yeni satır için ASCII kodu nedir?

Yeni satır (satır besleme) karakteri ASCII kodu 10'dur (0x0A, LF). Unix/Linux/macOS'ta yeni satır yalnızca LF ile temsil edilir. Windows'ta CR+LF (kodlar 13 ve 10, yani 0x0D 0x0A) ile temsil edilir. Satır başı karakteri ise kod 13'tür (0x0D, CR). Platformlar arası metin işleme kodu yazarken hem LF hem de CR+LF satır sonlarını her zaman işleyin.

›Boşluk karakterinin ASCII kodu nedir?

Boşluk karakteri ASCII kodu 32'dir (0x20, SP). ASCII'nin ilk yazdırılabilir karakteridir. Kırılmaz boşluk (HTML'de   olarak kullanılır) standart 7 bitlik ASCII'nin parçası değildir — ISO 8859-1'de kod 160'tır (0xA0) ve UTF-8'de 0xC2 0xA0 olarak kodlanır.

›ASCII, UTF-8 ve Unicode arasındaki fark nedir?

ASCII, 7 bitlik kodlarla 128 karakter tanımlar. Unicode, U+10FFFF'e kadar kod noktalarıyla 140.000'den fazla karakter tanımlayan evrensel bir standarttır. UTF-8, Unicode'un değişken genişlikli kodlamasıdır: ASCII karakterlerini (0–127) tek bir baytta kodlar ve bu sayede ASCII ile geriye dönük uyumludur. 127'nin ötesindeki karakterler UTF-8'de 2–4 bayt kullanır. Modern metin sistemleri UTF-8 veya UTF-16 kullanır, ancak ASCII protokol başlıkları, dosya biçimleri ve eski sistemler için önemini korumaktadır.

›JavaScript'te bir karakterin ASCII kodunu nasıl bulurum?

charCodeAt(0) kullanın: 'A'.charCodeAt(0) 65 döndürür. 65535'i aşan Unicode kod noktaları için bunun yerine codePointAt(0) kullanın. Bir kodu tekrar karaktere dönüştürmek için: String.fromCharCode(65) 'A' döndürür. Tam Unicode desteği için: String.fromCodePoint(128512) 😀 emojisini döndürür.

›ASCII kodu 0 (NUL) ne işe yarar?

NUL (kod 0) null karakterdir. C ve pek çok dilde dize sonlandırıcı olarak kullanılır — 'Hello' dizisi bellekte 72, 101, 108, 108, 111, 0 baytları olarak depolanır. Veri tabanlarında ve dosya biçimlerinde NUL, alan ayırıcı veya dolgu baytı olarak görünebilir. Çoğu metin düzenleyici ve terminalde NUL görünmez ve yoksayılır; ancak ikili dosyalar metin olarak okunduğunda sorunlara yol açabilir.

›Escape karakteri (ASCII 27) nedir?

ESC (kod 27, 0x1B) Escape karakteridir. Terminal renklerini ve imleç hareketini kontrol eden ANSI/VT100 kaçış dizilerinin başlangıcıdır. Örneğin ESC[31m dizisi terminal metin rengini kırmızıya çevirir. Pek çok uygulamada Escape tuşuna basmak bu karakteri gönderir. Çeşitli veri biçimleri ve iletişim protokollerinde de kullanılır.

›Büyük harf A'nın ASCII kodu neden 65, küçük harf a'nın ise 97?

ASCII tablosu, büyük harflerin (A=65, B=66, ..., Z=90) ve küçük harflerin (a=97, b=98, ..., z=122) tam olarak 32 fark etmesi için tasarlanmıştır. Bu sayede tek bir toplama veya çıkarmayla büyük/küçük harf dönüşümü yapılabilir. ASCII'de büyük harften küçük harfe dönüştürmek için: 32 ekleyin (veya bit 5'i ayarlayın). Küçük harften büyüğe dönüştürmek için: 32 çıkarın (veya bit 5'i temizleyin). C'de bit düzeyinde büyük/küçük harf dönüşümünün çalışmasının nedeni budur: char lower = upper | 0x20.

›CR, LF ve CRLF arasındaki fark nedir?

CR (Carriage Return, kod 13) ve LF (Line Feed, kod 10), daktilo ve teletype kurallarından kaynaklanır. CR, yazdırma kafasını satırın başına götürür; LF bir sonraki satıra ilerler. Unix/Linux yeni satır için yalnızca LF kullanır. Windows CR+LF (ikisi birlikte) kullanır. Klasik Mac OS (OS X öncesi) yalnızca CR kullanırdı. Modern ayrıştırıcıların çoğu üçünü de işler; ancak kaynak dosyalarda satır sonlarını karıştırmak, sürüm kontrol farkları ve bazı metin işleyicilerde sorunlara yol açar.

İlgili araçlar

Son güncelleme: 2026-05-18

AI promptlarımızı deneyin →