UUID Üretici (v4 rastgele, v7 zaman sıralı)

Ne zaman v4 ne zaman v7

UUID v4 tamamen rastgeledir — iki sürüm/varyant biti ile 122 rastgele bit, yaklaşık 5,3 × 10³⁶ olası değer sağlar. İkisi temelde asla çakışmaz. Sıralamaya ihtiyaç duymadığınız her yerde v4 kullanın, API istek ID'leri veya anonim kullanıcı tanımlayıcıları gibi.

UUID v7 (RFC 9562, 2024'te yayınlandı) 48-bit Unix milisaniye timestamp ile başlar, ardından 74 rastgele bit gelir. Oluşturma sırasına göre leksikografik olarak sıralanırlar, bu da veritabanı performansı için büyük — zamana göre sıralanan birincil anahtarlar, eklerin her zaman B-ağacının sonuna gittiği anlamına gelir, rastgele sayfa bölünmesi yok. Yeni veritabanı birincil anahtarları için v7 kullanın.

Bu üretici nasıl çalışır

Hem v4 hem v7 crypto.getRandomValues kullanır — tarayıcının güvenli rastgele kaynağı, HTTPS ve şifre yöneticilerinin kullandığı aynı temel. v4 122 biti rastgele doldurur. v7 RFC'ye göre 48 bit timestamp + 74 bit rastgele artı sürüm/varyant işaretçileri böler.

Üretim tarayıcınızda olur. UUID'ler depolanmaz veya iletilmez. 100 v4 UUID üretirseniz, aralarında çakışma olasılığı astronomik olarak küçüktür — CPU'nuzdaki bitleri çeviren kozmik ışınların olasılığından çok daha düşük.

Yaygın UUID tuzakları

Veritabanı birincil anahtarları olarak v4 UUID'ler, otomatik artan tamsayılara kıyasla performansı düşürür çünkü rastgele değerler eklemeler sırasında B-ağacı sayfa bölünmelerine neden olur. v7 bunu düzeltir — indeks acısı olmadan UUID avantajları istiyorsanız v7 kullanın.

Tahmin edilebilirliğin önemli olduğu yerlerde UUID'leri kullanıcılara ifşa etmeyin. v4 UUID'lerin 122 bit entropisi vardır ve tahmin edilemez. v7 UUID'ler oluşturma zamanını sızdırır, çoğu kullanım için sorun değil ama oluşturma zamanı hassassa kötü.

UUID'ler kısa çizgiler dahil 36 karakterdir (32 hex + 4 kısa çizgi). İkili olarak 16 byte veya metin olarak 36 byte tutar. Çok yüksek kardinaliteli sütunlar için, VARCHAR(36) yerine ikili BLOB / yerel UUID türü olarak saklamayı düşünün.